Libuchora jest niesamowitą wioską, położoną w sercu Bieszczadów Wschodnich, w której czas zatrzymał się w miejscu. Położona jest u podnóża Starostyny (1228 m n.p.m.), nad potokiem o nazwie Libuchora. Wieś rozciągnięta jest w długiej dolinie, otoczonej od północy wzgórzem Kruhła, a od południa Jedliną. Stanowi dobre miejsce do wypadów na Starostynę, a także dalej na Pikuj. Doceniono to już nawet w latach trzydziestych, gdyż Przemyskie Towarzystwo Narciarzy wybudowało na północnym stoku Ostrego Wierchu schronisko turystyczne. Obiekt w czasie wojny został spalony i rozkradziony, a dziś można jeszcze odszukać zarys fundamentów. Libuchora liczy 12 kilometrów długości, a największą jej atrakcją są stare, kryte strzechą zabudowania gospodarskie.

W redakcji dwumiesięcznika „Skarby Podkarpackie”, przy ul. Gałęzowskiego 6/317 w Rzeszowie, czekają bezpłatne egzemplarze kolejnego 23 numeru. Tym razem hitem powinny stać się teksty o podkarpackich śladach rocznic bitwy pod Grunwaldem, tej sprzed 100 lat i obecnie. A także rozbudowany blok poświęcony historii ochrony przyrody w naszym regionie i ludziach z nią związanych.
Lipcowa rocznica 600-lecia Grunwaldzkiej Victorii zagościła także na łamach „Skarbów”. Zamieszczona została pierwszą część zestawu pomników z obchodów rocznicy sprzed lat 100, a w następnym numerze opisane zostaną pomniki Jagiełły w naszym województwie. Dodatkowo zaprezentowano dzieło, które w sposób trochę nieoczekiwany uświetniło tegoroczne obchody. Gigantycznych rozmiarów drewniana płaskorzeźba z Gawłuszowic, kopia obrazu „Bitwy pod Grunwaldem” Jana Matejki, przy odpowiednich działaniach marketingowych, może stać się atrakcją turystyczną w tej części Podkarpacia.

Po dwóch tygodniach jazdy rowerami 20 lipca dotarliśmy do Pojany Mikuli. Wiedzieliśmy m.in. z przewodnika „Bezdroże” o polskich wsiach na rumuńskiej Bukowinie i byliśmy ciekawi jak wygląda życie rodaków, którzy tam przybyli ponad 270 lat temu (pierwsi osadnicy z Tereblesztów i Starej Huty Krasnej przybyli w 1834r.). Nasze oczekiwania i wyobrażenia nie dorastały do pięt rzeczywistości. Planowaliśmy zostać dzień, góra dwa, żeby odpocząć od pedałowania i ruszyć dalej. Jednak gościnność tamtejszych ludzi na czele z Łukaszem Juraszkiem, który jest „chodzącą informacją turystyczną” o wsi i okolicach, i spotykanie codziennie niezwykłych ludzi- tubylców i turystów z Polski- spowodowały, że spędziliśmy w Pojanie 10 wspaniałych dni. To było dla nas jak podróż do wsi sprzed 30 lat, jakie znamy z naszego dzieciństwa.

Na leskich Plantach latami stały w zgodzie koło siebie kapliczka Matki Boskiej, przedwojenny pomnik Tadeusza Kościuszki i obelisk poświęcony Armii Radzieckiej. Statua Bożej Rodzicielki tak wrosła w pejzaż miasta, że przez cały okres PRL-u nikt nie odważył się jej usunąć.

Figura Matki Bożej na placu Konstytucji 3 Maja stoi w otoczeniu wiekowych drzew. Ufundowali ją w 1848 r. właściciele leskiego zamku – Edmund hr. z Siecina Krasicki i jego żona Maria Aniela z Brzostowskich. Ich herby (Rogala i Strzemię) znalazły się na frontowej ścianie postumentu, na którym umieszczono figurę.

Okazało się, że zainteresowanie powojenną historią Bieszczadów było tak duże, że „zmusiło” wydawcę książki „Czar Bieszczadów. Opowiadania Woja” do poszerzonego jej drugiego wydania, tym razem w twardej okładce. Tak więc wspomnienia Wojomira Wojciechowskiego staja się „top’ową” literaturą.
On sam przybył w tę część Polski w roku 1958 i swoją opowieść zaczyna od tych pionierskich czasów, wiernie oddając niezwykłą atmosferę okresu ich ponownego zasiedlania. Barwne wspomnienia snuje do roku 2003 (momentu przejścia na emeryturę), opierając je na własnych przygodach i ilustruje je licznymi zdjęciami z tamtych czasów, potwierdzając zarazem wiarygodność i dokumentalny charakter tej książki.

Najwcześniejsze wzmianki o Żydach w Sanoku (w języku jidysz: Sanuk, Sonik, Sunik, Sunok) pochodzą z czasów panowania Kazimierza Wielkiego. Początkowo sanocka gmina wyznaniowa podlegała kahałowi w Lesku. 12 czerwca 1720 roku król August II Mocny wydał przywileje dla społeczności żydowskiej Sanoka, a przed 1764 r. gmina uzyskała samodzielność. Przez wiele lat Żydzi stanowili znaczną część ludności miasta, przed wybuchem II wojny światowej mieszkało w nim 5400 Izraelitów, a w mieście znajdowało się sześć domów modlitwy.

W połowie XIX wieku na terenie miasta Przemyśl i wokół tego miasta, władze austriackie rozpoczęły budowę ogromnej twierdzy, mającej zablokować ewentualne uderzenie wojsk rosyjskich w kierunku na Węgry. Powstała Twierdza Przemyśl. Trzecia, co do wielkości twierdza w Europie, po belgijskiej Antwerpii i francuskim Verdun.

Jeziorka Duszatyńskie są to zbiorniki osuwiskowe, położone na zachodnich zboczach Chryszczatej w pobliżu wsi Duszatyn, w Bieszczadach Zachodnich. Powstały na skutek oderwania się zbocza góry w dniu 13 kwietnia 1907 roku, w wyniku ulewnych deszczy oraz bardzo obfitych roztopów. Potężne masy ziemi oraz skał utworzyły naturalne zapory i zatamowany został odpływ potoku Olchowatego, a także odpływy wody z kulminacji Chryszczatej i Mikitowej. Na skutego tego zdarzenia powstało kilka drobnych zbiorników rozrzuconych w zagłębieniach terenu, które z upływem czasu wyschły oraz trzy niewielkie jeziorka.

Niewielką, murowaną, greckokatolicką cerkiew Opieki Matki Boskiej zbudowano w Kopyśnie w 1821 r. razem z parawanową dzwonnicą, na miejscu poprzedniej, istniejącej już w XV wieku. Wzniesiona z kamienia na planie wydłużonego prostokąta z trójbocznym zamknięciem od wschodu, otynkowana, była przebudowana na początku lat 20. XX wieku. Szczęśliwie przetrwała jako jedna z niewielu w okolicy i co szczególnie ważne, pozostał w niej prawie kompletny ikonostas z 1854 roku namalowany przez Józefa Lisikiewicza z Trójcy.

Oberża "Zakapior" w Polańczyku zaprasza na II BIESZCZADZKI ZLOT KRASNOLUDÓW który odbędzie się w nowym , zmienionym z przyczyn organizacyjnych terminie tj. piątek 27.08.2010. Z tej okazji wystąpi kabaret okazjonalny "KANAPA TUMANA" w składzie: Maria Bujas-Łukaszewska, Julita Kożuszek , Anna Dijuk, Małgorzata Filipiak, Jan Jakub Należyty, Leszek Kwiatkowski, Sławomir Lachowski, Behemot oraz Wojciech Maciaszek. Swoją obecność zapowiedziały również takie, znane również z małego ekranu osoby jak: Ryszard Kotys, Dariusz Gnatowski, Bogdan Łazuka, Marek Siudym, Maciej Damięcki oraz Jacek Kawalec. Zapraszamy.

Wybierając się w Bieszczady warto nadłożyć nieco drogi i udać się do Leska drogą przez Załuż. Może być to bardzo interesujący początek udanej wyprawy. Atrakcja jaka nas czeka zlokalizowana jest na niewielkiej górze Sobień znajdującej się tuż przy szosie. Na szczycie góry znajdują się bowiem ruiny zamku. Dokładna data jego powstania nie jest znana. Źródła historyczne podają, że w XIII w. na szczycie góry umiejscowione było grodzisko lub monaster, skąd wywodzić się może nazwa pobliskiej wsi Manasterzec (Monasterzec).

W Bieszczadach jeszcze przed wojną kwitło życie, wioski były rozległe i gęsto zaludnione. Od wieków życie miejscowej ludności skupiało się wokół cerkwi. Prawie każda wieś posiadała swoją świątynie, a były to przeważnie drewniane budowle wznoszone przez miejscowych cieśli. Po roku 1945 obszar ten dotknęła zawierucha związana z walkami z UPA, zmianą granic, przesiedleniami i walką komunistycznych rządów z religią. Spowodowało to, że większość tych pięknych budowli nie dotrwała do dziś. Te które przetrwały były często zamieniane na magazyny, rozkradane i dewastowane. Do dziś część z nich jest w opłakanym stanie, choć cały czas dzięki staraniom wielu ludzi próbuje się je uratować. Lecz są i takie, które konserwowane, odnawiane stanowią piękne perełki architektoniczne Bieszczadów.