Nieistniejąca wieś w dolinie górnego Sanu, na granicy ukraińskiej. Dzieliła się na Tarnawę Niżną i Wyżną. Dziś na miejscu Tarnawy Niżnej znajdują się zabudowania dawnego gospodarstwa rolnego i osada jego pracowników (ok. 30 mieszk.). Ostatnio teren przejął Bieszczadzki Park Narodowy, który organizuje w Tarnawie bazę jeździecką. Schronisko turystyczne BPN. Obszar Tarnawy Wyżnej (na obu brzegach Sanu na południowy wschód od Niżnej) jest bezludny. Na terenie wsi znaleziono ceramikę świadczącą o pobycie człowieka w epoce brązu. W 1444 r. pustkę o nazwie "Ternowe Pole" otrzymał z rąk króla Władysława Warneńczyka lanko Wołoch z Turki. Określenie "pole" sugeruje, że był to obszar wcześniej użytkowany rolniczo.
Już w 1469 r. lanko sprzedał posiadłość, nie zakładając żadnej wsi. W 1533 r. nabyli ją Kmitowie i przyłączyli do swych dóbr sobieńskich.
Przy okazji spowodowali korektę granic, w wyniku której najwyższa część doliny Sanu stała się częścią ziemi sanockiej. a nie - jak dotąd - przemyskiej. W 1537 r. Piotr Kmita wydał szlachetnemu Waśkowi Unickiemu przywilej na lokację na prawie wołoskim wsi Ternowa Niżna i Wyżna. Miały one powstać na surowym korzeniu, z dwudziestoletnią wolnizną. Tarnawa Niżna w 1921 r. liczyła 142 domy i 877 mieszkańców (583 grek., 176 rzym., 115 mojż.).
Mieszkało tu kilka rodzin szlachty zagrodowej: Gdowscy, Nowosieleccy, Rościszewscy, Stupniccy, Siwerscy, Sikorscy, Wieluszyńscy.
W okresie międzywojennym we wsi istniał tartak parowy i zakład wytwarzający z drewna gięte elementy mebli, które wysyłano na rynek krajowy, a także do Francji, Belgii i Holandii. Była też drewniana cerkiew filialna. Tarnawa Wyżna miała w 1921 r. 110 domów i 614 mieszkańców (542 grek., 17 rzym., 55 mojż.). Istniała tu drewniana cerkiew parafialna zbudowana w 1900 r.
Po II wojnie światowej teren obu wsi przecięła granica. Wszyscy mieszkańcy zostali wysiedleni, a domy i obie cerkwie zniszczone. W Tarnawie Niżnej zachowała się tylko ruina dzwonnicy cerkiewnej (po stronie ukraińskiej) i krzyż przydrożny (po stronie polskiej). W latach siedemdziesiątych teren wsi został w barbarzyński sposób "zrekultywowany" za pomocą materiałów wybuchowych. Powstała tu gigantyczna ferma hodowlana obliczona na kilka tysięcy sztuk bydła, szczęśliwie obecnie zlikwidowana. Przez Tarnawę prowadzi droga kołowa w głąb tzw. Bieszczadzkiego Worka. Na górnym krańcu dawnej Tarnawy Wyżnej rezerwat torfowiskowy "Tarnawa" udostępniony do zwiedzania specjalną ścieżką.
Tekst z przewodnika "Bieszczady" za zgodą O.W. REWASZ
Rozkład jazdy autobusów w Stuposianach (Do Tarnawy nie dojeżdżają autobusy)
Autorzy serwisu nie odpowiadają za rzetelność danych dostarczonych przez przewoźników, rozkłady staramy się na bieżąco aktualizować. Dokładne informacje o połączeniach można uzyskać w punktach informacyjnych Sanok: (013)464 39 16, Lesko: (013) 469 85 43, Ustrzyki Dln.: (013) 461 12 36.
;)
OFERTY TURYSTYCZNE
Mapy współczesne
)
)
)
)
)
POLECAMY
