(464 m n.p.m.) to wieś malowniczo położona na prawym brzegu Solinki, w obszernej kotlinie otoczonej lesistymi masywami Tołstej (749 m), Połomy (776 m) oraz działem wód Sanu i Solinki.
Jest jedną z najstarszych wsi założonych przez ród Balów z Hoczwi. Lokowana była na prawie wołoskim przed 1463 r. jako „Tharnka”, czyli tarnina. Rok 1489 przynosi także wzmiankę, iż na położonym w okolicy wzgórzu noszącym do dziś nazwę Monaster ( 565 m ) w XV – XVIII w. istniał prawosławny klasztor Bazylianów. W 1780 r. już go nie było. Terka miała wówczas drewnianą, wybudowaną kosztem miejscowych parochów trójkopułową cerkiew p.w. św. Ilii, jedną z najpiękniejszych w Bieszczadach. Na jej miejscu w 1911 r. wzniesiono murowaną cerkiew parafialną, która spłonęła po trzech latach.
W 1848 r. odbył się tutaj uroczysty „pogrzeb” pańszczyzny, polegajacy na zakopaniu księgi powinności wobec dworuprzed zagrodągospodarza, na którego przypadła kolej odrabiania pańszczyzny w dniu jej zniesienia. Miejsce to upamiętniono krzyżem, który zachował się do dzisiaj.
W 1880 r. wieś liczyła 55 domów i 365 mieszkańców, a posiadłość dworska była własnością Walerii Polman-Daniłowicz. W 1900 r. był tu czynny urząd pocztowy, a liczba mieszkańców wzrosła do 425. Po 10 latach w 1910 r. było już 495 mieszkańców, a jako współwłaściciel wsi występuje Z. Wesołowski.
Po I wojnie światowej, walkach polsko-ukraińskich 1919 r. i wojnie bolszewickiej w 1921 r. wieś posiadała 77 domów i 460 mieszkańców. Ta liczba zabudowań utrzymała się aż do 1937 r. W latach 1930 – 1932 wybudowano tutaj kościół filialny p.w. Matki Boskiej Różańcowej z uwagi na konflikt wyznaniowy podsycany przez miejscowego parocha.
Z przeszłością Terki wiążę się tragiczny i długo ukrywany epizod. 9 lipca 1946 r. sotnia UPA uprowadziła i zamordowała trzech polskich mieszkańców wsi. W odwecie jednostka WOP stacjonująca w Wołkowyi spaliła żywcem 33 mieszkańców wsi obrzucając granatami dom (pod Berdyciem), w którym zgromadzono zakładników. Symboliczna mogiła pomordowanych znajdująca się na cmentarzu w pobliżu podmurówki po zburzonej na początku lat pięćdziesiątych cerkwi upamiętnia to wydarzenie. W 1947 r. wysiedlono kilka rodzin w okolice Stargardu Szczecińskiego. W 1970 r. Terka liczyła 152 mieszkańców, w r. 1978 – 172, w r. 1988 – 189, w 2001 r. – 188. Jest to o połowę mniej niż w 1900 r.
W Terce przetrwało kilkanaście drewnianych chałup. Jest to jedna z tych nielicznych miejscowości w wyższej części Bieszczadów, które w jakimś stopniu zachowały dawny rolniczy charakter. Po cerkwi pozostała jedynie podmurówka
i parawanowa dzwonnica z XIX w. Przy moście na Solince żeliwny słupek z godłem Rzeczpospolitej Polskiej i datą 1927, służący kiedyś jako geodezyjny punkt wysokości do pomiaru poziomu wody.
Terka – (464 m n.p.m.) to wieś malowniczo położona na prawym brzegu Solinki, w obszernej kotlinie otoczonej lesistymi masywami Tołstej (749 m), Połomy (776 m) oraz działem wód Sanu i Solinki.
Jest jedną z najstarszych wsi założonych przez ród Balów z Hoczwi. Lokowana była na prawie wołoskim przed 1463 r. jako „Tharnka”, czyli tarnina. Rok 1489 przynosi także wzmiankę, iż na położonym w okolicy wzgórzu noszącym do dziś nazwę Monaster ( 565 m ) w XV – XVIII w. istniał prawosławny klasztor Bazylianów. W 1780 r. już go nie było. Terka miała wówczas drewnianą, wybudowaną kosztem miejscowych parochów trójkopułową cerkiew p.w. św. Ilii, jedną z najpiękniejszych w Bieszczadach. Na jej miejscu w 1911 r. wzniesiono murowaną cerkiew parafialną, która spłonęła po trzech latach.
W 1848 r. odbył się tutaj uroczysty „pogrzeb” pańszczyzny, polegajacy na zakopaniu księgi powinności wobec dworuprzed zagrodągospodarza, na którego przypadła kolej odrabiania pańszczyzny w dniu jej zniesienia. Miejsce to upamiętniono krzyżem, który zachował się do dzisiaj.
W 1880 r. wieś liczyła 55 domów i 365 mieszkańców, a posiadłość dworska była własnością Walerii Polman-Daniłowicz. W 1900 r. był tu czynny urząd pocztowy, a liczba mieszkańców wzrosła do 425. Po 10 latach w 1910 r. było już 495 mieszkańców, a jako współwłaściciel wsi występuje Z. Wesołowski.
Po I wojnie światowej, walkach polsko-ukraińskich 1919 r. i wojnie bolszewickiej w 1921 r. wieś posiadała 77 domów i 460 mieszkańców. Ta liczba zabudowań utrzymała się aż do 1937 r. W latach 1930 – 1932 wybudowano tutaj kościół filialny p.w. Matki Boskiej Różańcowej z uwagi na konflikt wyznaniowy podsycany przez miejscowego parocha.
Z przeszłością Terki wiążę się tragiczny i długo ukrywany epizod. 9 lipca 1946 r. sotnia UPA uprowadziła i zamordowała trzech polskich mieszkańców wsi. W odwecie jednostka WOP stacjonująca w Wołkowyi spaliła żywcem 33 mieszkańców wsi obrzucając granatami dom (pod Berdyciem), w którym zgromadzono zakładników. Symboliczna mogiła pomordowanych znajdująca się na cmentarzu w pobliżu podmurówki po zburzonej na początku lat pięćdziesiątych cerkwi upamiętnia to wydarzenie. W 1947 r. wysiedlono kilka rodzin w okolice Stargardu Szczecińskiego. W 1970 r. Terka liczyła 152 mieszkańców, w r. 1978 – 172, w r. 1988 – 189, w 2001 r. – 188. Jest to o połowę mniej niż w 1900 r.
W Terce przetrwało kilkanaście drewnianych chałup. Jest to jedna z tych nielicznych miejscowości w wyższej części Bieszczadów, które w jakimś stopniu zachowały dawny rolniczy charakter. Po cerkwi pozostała jedynie podmurówka
i parawanowa dzwonnica z XIX w. Przy moście na Solince żeliwny słupek z godłem Rzeczpospolitej Polskiej i datą 1927, służący kiedyś jako geodezyjny punkt wysokości do pomiaru poziomu wody.
Z przełęczy Pod Tołstą (przy szlaku zielonym) podziwiać można wspaniałą panoramę na dolinę Sanu, pasmo Otrytu i stoki połonin.
LEGENDA
! - od 1 września 2005 nie kursuje na odcinku Komańcza - Jaśliska
* - połączenie kolejowo-autobusowe, oczekuje na przyjazd pociągu
^ - z Krosna odjazd ze stanowiska "RADTURU"
+ - kursuje w dni świąteczne (niedziele i święta)
5 - kursuje w piątki
6 - kursuje w soboty
7 - kursuje w niedziele
a - kursuje w dni robocze nie będące dniami nauki szkolnej
A - nie kursuje w niedziele i święta
b - kursuje w dni nie będące dniami nauki szkolnej
C - kursuje w soboty, niedziele i święta
D - nie kursuje 24-26, 31.XII, 1.I, Wielką Sobotę i 2 dni Wielkanocy
E - nie kursuje w czasie letnich wakacji szkolnych
f - kursuje od 1 czerwca do 30 września
F - kursuje w dni robocze od poniedziałku do piątku
g - nie kursuje 24 grudnia
J - nie kursuje od 1 lipca do 31 sierpnia
K - nie kursuje w okresie letnich wakacji szkolnych
L - nie kursuje 25-26 grudnia, 1 stycznia i dwa dni Wielkanocy
l - nie kursuje w dni poświąteczne
ł - nie kursuje 2 stycznia
m - nie kursuje 24 i 31 grudnia
n - nie kursuje 24, 31 grudnia i w Wielką Sobotę
N - nie kursuje 25 grudnia i pierwszy dzień Wielkanocy
O - kursuje codziennie
p - kursuje w piątki w dni nauki szkolnej
P - kurs pośpieszny
q - kursuje w piątki w dni robocze
Q - nie kursuje w Boże Ciało
S - kursuje w dni nauki szkolnej
t - nie kursuje 23, 24, 30, 31 grudnia, w Wielki Piątek i Sobotę
U - nie kursuje 25 grudnia, Nowy Rok i pierwszy dzień Wielkanocy
V - kurs przyśpieszony
W - kursuje od 1 lipca do 31 sierpnia
w - kursuje w okresie letnich wakacji szkolnych
X - kursuje w dni robocze od poniedziałku do czwartku
y - kursuje w soboty po dniu roboczym w ZPG
Y - nie kursuje 26 grudnia
Z - nie kursuje w soboty i dni świąteczne po dniu roboczym w ZPG
z - nie kursuje w Wielką Sobotę
Autorzy serwisu nie odpowiadają za rzetelność danych dostarczonych przez przewoźników, rozkłady staramy się na bieżąco aktualizować. Dokładne informacje o połączeniach można uzyskać w punktach informacyjnych Sanok: (013)464 39 16, Lesko: (013) 469 85 43, Ustrzyki Dln.: (013) 461 12 36.